บทที่ 173 การรักษา

หมอสวี่นิ่งคิดไปครู่หนึ่งแล้วเอ่ยว่า “พวกเธอต้องเตรียมตัวยาสักหน่อย ตอนนี้ฉันไม่มีวัตถุดิบสำหรับทำยาทาอยู่กับตัวเลย”

ลู่เหยารีบหยิบกระดาษกับปากกาออกมาจากกระเป๋าผ้าที่พกติดตัว “คุณหมอบอกมาได้เลยค่ะ เดี๋ยวฉันจดให้”

หมอสวี่รับกระดาษกับปากกาไปเขียนใบสั่งยาทันที “รีบไปเทียบยาที่โรงพยาบาลให้ครบ ยิ่งได้ภายในวันนี้ยิ่งดี ยิ่งปล่อยเวลาล่วงเลยไป ก็ยิ่งส่งผลเสียต่อการฟื้นตัว”