บทที่ 172 การรักษา

เย็นวันนั้น พอฟ้าเริ่มโพล้เพล้ ซ่งชิงเฟิงก็มาปรากฏตัวต่อหน้าท่านหมอสวี่อีกครั้ง

ท่านหมอสวี่ปั้นหน้าบึ้ง พูดอย่างจนใจว่า "เธอมาอีกทำไมเนี่ย"

ซ่งชิงเฟิงยิ้มพลางจัดแจงวางข้าวของที่นำมาให้อย่างเป็นระเบียบ "ผมเก็บของที่พอใช้ได้มาให้คุณตาหมอครับ ไม่ใช่ของใหม่ อย่ารังเกียจเลยนะครับ ทนใช้ไปก่อน แล้วก็มีพวกข้าวสาร แป้ง กับเนื้อรมควันชิ้นเล็กๆ อีกนิดหน่อย เอามาให้ด้วย มีก็กินเถอะครับ ยังเป็นคำเดิม มีหนี้มากเข้าก็ไม่ต้องกลุ้มใจแล้ว"