บทที่ 179 เรื่องราวในอดีตของน้าเล็ก

ซ่งชิงเฟิงไม่ได้เกรงใจเธอแต่อย่างใด เอ่ยขึ้นว่า "แล้วก็ยังมีแบบเรียนมัธยมปลายด้วยครับ ทางผมพอจะมีอยู่สองสามชุด แต่คิดว่าถึงเวลานั้นอาจจะไม่พอ ถ้าหามาเพิ่มได้ก็อยากให้ช่วยหามาให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ แถวบ้านพวกเราเป็นชนบท หนังสือพวกนี้ขาดแคลนมาก อ้อ แล้วก็หนังสือเกี่ยวกับการเพาะเลี้ยงสัตว์ปีกด้วยครับ ในอนาคตหน่วยผลิตของเราอาจจะเปิดฟาร์มเลี้ยงเป็ด การเลี้ยงตามหลักวิทยาศาสตร์ขาดเรื่องพวกนี้ไม่ได้ ข้อมูลด้านนี้ผมก็ยังขาดอยู่เหมือนกัน"

ในเมื่อได้มาเมืองหลวงทั้งที เขาย่อมต้องนำสิ่งของที่จำเป็นกลับไปให้ได้มากที่สุด ซึ่งในเวลานี้ตำราและข้อมูลพวกนี้ถือเป็นสิ่งที่ขาดแคลนที่สุด

เกาหมิ่นตะลึงงัน "พวกแกจะเลี้ยงเป็ดด้วยเหรอ โรงงานของพวกแกไม่ได้ทำผลิตภัณฑ์จากถั่วหรอกเหรอ"