บทที่ 180 ที่แท้เธอก็เข้าใจผิดไปเอง

เกาอวี้กระอักกระอ่วน “แม่ สภาพบ้านหนูแม่ก็ใช่ว่าจะไม่รู้ ข้างบนมีคนแก่ข้างล่างมีเด็กเล็ก เงินเดือนสองคนผัวเมียก็ไม่ได้เยอะ แต่ละเดือนชักหน้าไม่ถึงหลัง จะไปเอาเงินมาจากไหน ถ้าหนูมีเงิน หนูจะตัดใจไม่ใช้กับแม่ได้ยังไง”

“ใช่ แกมีเรื่องลำบากใจ แล้วแกรู้ได้ยังไงว่าชิงเฟิงไม่มีเรื่องลำบากใจบ้าง เกาจวิ้นทำกับเขาไว้ยังไง แล้วทำกับเจียงอวิ๋นยังไง แกเองก็เห็นอยู่กับตา ตอนที่ต้องลงชนบท ชิงเฟิงเพิ่งจะกี่ขวบ เรื่องพวกนี้แกไม่เอ่ยถึงสักคำเชียวนะ ยังมีหน้ามาพูดว่าไม่มีพ่อแม่คนไหนในโลกทำผิดอีก ฉันว่าน้ำเข้าสมองแกไปแล้ว เรื่องบ้านตัวเองยังจัดการไม่เรียบร้อย ยังมีแก่ใจสะเออะไปยุ่งเรื่องคนอื่นเขาอีก”

เกาอวี้โดนแม่เฒ่าชิวสั่งสอนรัวใส่เป็นชุดจนหน้าเขียวคล้ำ