บทที่ 194 ของขวัญ

ทั้งสองคนกลับมาถึงสถานีรับรองก็พบว่าจางฮุ่ยกับลู่เหยาไม่อยู่ และไม่รู้ว่าไปไหนกัน ป่านนี้แล้วถึงยังไม่กลับมาเสียที

“สงสัยจะซื้อของจนลืมเวลาน่ะครับ เมียผมพอเข้าห้างสรรพสินค้าทีไรก็คุมกระเป๋าเงินตัวเองไม่ค่อยอยู่ คนที่บ้านคุณก็คงโดนเธอพาเดินเพลินจนปลีกตัวกลับมาคนเดียวไม่ได้แน่ๆ”

ซินหยวนไป๋พูดพลางหัวเราะ ทว่าแววตากลับเปี่ยมไปด้วยความตามใจ เห็นได้ชัดว่าไม่ได้มองว่าการที่ภรรยาชอบซื้อของเป็นข้อเสียตรงไหน