บทที่ 207 เปลี่ยนแผนการ

“เมื่อกี้คุณว่าอะไรนะ ทำขนมเหรอ” หัวหน้าหลินแคะหู พลางมองซ่งชิงเฟิงด้วยสีหน้าคลางแคลงใจ “ผู้อำนวยการ คุณพูดผิดหรือว่าผมหูฝาดไปเองกันแน่”

ซ่งชิงเฟิงยิ้มบางๆ “ผมไม่ได้พูดผิด และคุณก็ไม่ได้ฟังผิดครับ ผมกะว่าต้นปีหน้าจะเปิดแผนกขนม ทำขนมแบบดั้งเดิมออกขาย”

เรื่องแผนกพะโล้ที่จะเป็นโรงผลิตที่สามนั้น เขาไตร่ตรองมาหลายเดือนแล้ว และเห็นว่าช่วงเวลานี้ยังไม่เหมาะที่จะเปิดตัว สิ่งสำคัญที่สุดของผู้คนในยุคนี้คือการกินให้อิ่มท้อง ความต้องการซื้อของกินประเภทพะโล้ที่เนื้อน้อยกระดูกเยอะยังไม่สูงพอ อย่างน้อยคงต้องรอไปอีกสักสิบปี เมื่อแก้ปัญหาปากท้องพื้นฐานได้แล้ว ค่อยเริ่มทำของพะโล้ก็ยังไม่สาย