บทที่ 208 วิทยุ

เด็กทั้งสามคนของบ้านสกุลลู่ยืนอออยู่ตรงประตูห้องโถงโดยไม่ยอมเดินเข้ามา พอเห็นคนอื่นกลับกันไปหมดแล้ว ถึงได้มองขนมที่เหลืออยู่บนโต๊ะตาละห้อย

ซ่งชิงเฟิงกวักมือเรียกให้เข้ามา พลางยิ้มแล้วเอ่ยว่า "ขนมพวกนี้พวกเธอสามคนเอาไปแบ่งกันเถอะ จำไว้นะ ต้องแบ่งให้เท่าๆ กัน"

แววตาของลู่หมิงฮุยเป็นประกายวาววับ "อาเขย ขนมพวกนี้ให้พวกเราหมดเลยเหรอครับ"