ตอนที่ 252
บทที่ 252 เฝิงหย่าคลุ้มคลั่ง
minibunny · 6,338 ตัวอักษร
ซ่งชิงเฟิงจ้องเขาเขม็ง แววตาเย็นเยียบ "แกไม่ใช่คนเมืองอันเป่ย ทางหนทีไล่ก็ไม่คุ้นเคย แล้วไปหาพวกแก๊งค้ามนุษย์ได้แม่นยำขนาดนั้นได้ยังไง หรือว่าแกเองก็เป็นพวกเดียวกับมัน"
ชายขาเป๋ได้ยินดังนั้นก็ร้องโอดครวญว่าตนถูกปรักปรำ
"ฉันไม่ได้ไปหาพวกมัน มันเป็นฝ่ายมาหาฉันเองต่างหาก!"
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น