บทที่ 253 พบตัวเด็กแล้ว

พร่ำปลอบอยู่นานจนปากเปียกปากแฉะ ซ่งชิงเฟิงถึงเกลี้ยกล่อมให้จางซูเฟินยอมกลับไปพักที่สถานีรับรองได้

แม้คำพูดของเขาจะฟังดูหนักแน่นมั่นใจ แต่ความจริงในใจกลับไม่มีความมั่นใจเลยสักนิด ยุคนี้ไม่มีกล้องวงจรปิด หากเด็กหายไปแล้วตามตัวกลับมาไม่ได้ในทันที โอกาสที่จะหาเจอก็แทบจะเป็นศูนย์

ท่ามกลางผู้คนนับล้าน ไม่มีใครรู้เลยว่าคนร้ายพาเด็กมุ่งหน้าไปทางไหน ตอนนี้สิ่งที่พวกเขาพอจะทำได้จึงมีเพียงแค่รอคอยเท่านั้น