บทที่ 254 รับตัวเด็กกลับมาอย่างราบรื่น

ผู้ใหญ่บ้านส่งสายตาดุดัน “แกข่มขู่ฉันเรอะ?”

คนอื่นๆ ต่างพากันจ้องเขม็งใส่ซ่งชิงเฟิงอย่างดุร้าย บรรยากาศพลันตึงเครียดขึ้นมาในพริบตา เจ้าหน้าที่จากอำเภอสุยมองดูทั้งสองฝ่ายด้วยสีหน้าหวาดหวั่น กลัวเหลือเกินว่าหากพูดจาไม่เข้าหูกันขึ้นมาคงได้ลงไม้ลงมือกันแน่

ซ่งชิงเฟิงสังเกตเห็นว่ามือของตำรวจชราเอื้อมไปแตะไว้ที่บั้นเอวด้านหลังแล้ว เขายิ้มบางๆ พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลว่า “ผู้ใหญ่บ้านล้อเล่นแล้วครับ ไม่ใช่การข่มขู่หรอก แต่เป็นการเตือนด้วยความหวังดี ผมไม่ได้มีเจตนาจะเป็นศัตรูกับพวกคุณ จุดประสงค์ที่ผมมาก็แค่จะพาลูกหลานของบ้านเรากลับไปเท่านั้น”