บทที่ 277 ข่าวคราวของติงหัวเฉียง

หม่าเฉิงอวิ้นถ่มน้ำลาย “ทำไมจะไม่ถึงขนาดนั้นล่ะ ฉันก็คิดว่าตอนเด็กๆ เคยเล่นด้วยกัน ความสัมพันธ์พอใช้ได้ ถึงได้ทักเขาก่อน ผลคือหมอนั่นมองฉันเป็นเศษขยะ! ถุย ฉันว่าเขานั่นแหละเหมือนขยะ เป็นแค่นักข่าวปลายแถว มีอะไรน่าเบ่งนักหนา คิดว่าฉันอยากเจอนักหรือไง”

ตอนเด็กๆ เพราะซ่งชิงเฟิงกับติงหัวเฉียงสนิทกัน มักจะเล่นด้วยกันบ่อยๆ ดังนั้นพอหม่าเฉิงอวิ้นสนิทกับซ่งชิงเฟิงแล้ว ก็พลอยเข้าร่วมกลุ่มเล็กๆ ของพวกเขาไปด้วย เพียงแต่นิสัยของเขากับติงหัวเฉียงไม่ค่อยลงรอยกัน ความสัมพันธ์จึงนับได้แค่ว่าพอใช้ได้เท่านั้น

“ปีที่แล้วตอนผมกลับมาเยี่ยมคุณยาย เคยเจอติงหัวเฉียงบนถนน ยังได้กินข้าวด้วยกันมื้อหนึ่ง เขาเปลี่ยนไปเยอะทีเดียว แต่ก็ไม่ได้…ตาอยู่บนฟ้าอย่างที่นายว่านะ”