บทที่ 278 ไม่เข้าร่วม

อย่าว่าแต่จางซูเฟินซึ่งลำบากมาครึ่งค่อนชีวิตจะรู้สึกเสียดายน้ำตาลและน้ำมันเลย ตอนที่ซ่งชิงเฟิงกำลังทำอาหาร หงจินอวี้เองก็มองด้วยความเสียดายจนใจหายใจคว่ำ ก็เพราะซ่งชิงเฟิงมือเติบเรื่องเครื่องปรุงเหลือเกิน สาดลงไปราวกับของพวกนี้ไม่ต้องใช้เงินซื้ออย่างนั้นแหละ

ซ่งชิงเฟิงเคยใช้ชีวิตสุขสบายมาจริงๆ และเขาก็มั่นใจว่าจะสามารถหาเงินได้มากพอให้คนในครอบครัวมีชีวิตที่ดี จึงย่อมไม่ตระหนี่กับน้ำตาลและน้ำมันแค่นี้

แต่เขาก็เข้าใจทุกคนดี เป็นเพราะตอนนี้ข้าวของเครื่องใช้ยังขาดแคลน พวกเขาถึงได้เสียดายน้ำมันและน้ำตาลเล็กๆ น้อยๆ รออีกสักสิบยี่สิบปี ข้าวของอุดมสมบูรณ์ขึ้น เรื่องแบบนี้ย่อมไม่เกิดขึ้นอีก