บทที่ 290 ฉันตบแกยังจะว่าฉันผิดอีกเรอะ

ไม่มีใครคาดคิดว่าแม่เฒ่าชิวจะลงมืออย่างกะทันหัน ห้องที่เคยอึกทึกพลันเงียบกริบจนแทบได้ยินเสียงเข็มตก

เจียงอวิ๋นมองแม่เฒ่าชิวด้วยความตกตะลึง ไม่เข้าใจว่าทำไมตนเองถึงต้องโดนตบฉาดนี้ ด้วยความตกใจจัด เธอจึงยังไม่ทันรู้สึกเจ็บ ได้ยินเพียงเสียงวิ้งๆ ดังในหูและในหัวขาวโพลนไปหมด

เกาจวิ้นเป็นคนแรกที่ได้สติ เธอถลันเข้าไปดูหน้าเจียงอวิ๋น ก็เห็นว่าเพียงชั่วพริบตาเดียว บนหน้าของเจียงอวิ๋นก็ปรากฏรอยนิ้วมือชัดเจน แก้มบวมเป่งขึ้นมาอย่างรวดเร็ว