บทที่ 292 ฉันจะเอาชีวิตแก

สิ้นเสียงของเธอ น้ำแก้วหนึ่งก็สาดเข้าใส่หน้าอย่างจัง เจียงอวิ๋นกรีดร้องลั่นพลางแผดเสียง “ใครทำ!”

ทว่ายังไม่ทันมองให้ชัด น้ำแกงอีกชามก็สาดซ้ำตามมาติดๆ

ลู่เหยาวางถ้วยลงแล้วเอ่ยเรียบๆ “ฉันเอง”