บทที่ 297 คุณมีเรื่องปิดบังผมอยู่ใช่ไหม

นับตั้งแต่จู้เซียวเหิงออกไป เจียงอวิ๋นก็รู้สึกกระวนกระวายใจอยู่ตลอด เปลือกตายังกระตุกไม่หยุด ราวกับจะมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้น ความรู้สึกไม่สบายใจนี้ทำให้แม้แต่ตอนเห็นเกาจวิ้น เธอก็แทบไม่มีแก่ใจจะดีใจ

เกาจวิ้นถือกระติกน้ำแกงเดินเข้ามา "แม่ตุ๋นน้ำแกงกระดูกหมูมาให้ จะดื่มเลยไหมหรือจะรอดื่มทีหลัง"

ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้า นับตั้งแต่ทะเลาะกันวันนั้น ซ่งเจิ้นกั๋วก็ไม่กลับบ้านอีกเลย หลายวันมานี้เขาไปนอนที่ห้องทำงานตลอด จนมีคนหลายคนแอบมาเลียบๆ เคียงๆ ถามไถ่เธออยู่เรื่อย