บทที่ 299 จุดประสงค์ในการมาของเกาหมิ่น

ได้ยินคำพูดนี้ของซ่งชิงเฟิง ลู่เหยาก็ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะถอนหายใจออกมา “ก็ดีเหมือนกันค่ะ น่าสงสารก็แต่เด็ก”

อาจเป็นเพราะเธอกำลังจะได้เป็นแม่คน จึงพลอยรู้สึกเห็นอกเห็นใจเด็กเป็นพิเศษ

เธอไม่ได้สงสารเจียงอวิ๋นเลยสักนิด เพราะเจียงอวิ๋นทำตัวเองแท้ๆ ตอนนั้นเพื่อที่จะไม่ต้องลงชนบท ถึงกับจงใจจ้างคนมาเล่นละครตบตาเกาจวิ้น ทั้งที่ตัวเองเป็นฝ่ายได้ผลประโยชน์ไปเต็มๆ แต่กลับทนเห็นซ่งชิงเฟิงได้ดีไม่ได้ เที่ยวหาเรื่องไปทั่ว หากคนแบบนี้ยังได้ใช้ชีวิตอย่างมีความสุข สวรรค์ก็คงไร้ความยุติธรรมสิ้นดี