บทที่ 300 เรื่องราวในอดีตครั้งนั้น

พอเกาหมิ่นรู้ว่าจู้เซียวเหิงมาหาซ่งชิงเฟิง คิ้วเรียวก็ขมวดมุ่นขึ้นมาทันที “เขามาทำไม อย่าบอกนะว่าจะมาเอาเรื่องเอาราว? ถ้าจู้เซียวเหิงแยกแยะผิดถูกไม่ได้ขนาดนั้น ฉันคงต้องไปคุยกับพ่อเขาให้รู้เรื่องสักหน่อยแล้ว”

ซ่งชิงเฟิงรีบอธิบายว่าจู้เซียวเหิงมาเพื่อขอโทษ

เกาหมิ่นส่งเสียงฮึอย่างเย็นชา “ยังนับว่าพอมีสมองอยู่บ้าง ไม่ได้โดนเจียงอวิ๋นหลอกจนหัวปักหัวปำ”