บทที่ 301 ความคิดเล็กๆ น้อยๆ ของเกาหมิ่น

เมื่อส่งเกาหมิ่นกลับไปแล้ว ทั้งลู่เหยาและซ่งชิงเฟิงต่างก็พูดอะไรไม่ออก ใครจะไปคิดว่าแม้แต่การแต่งงานครั้งนี้ก็ยังเกิดจากแผนการของเจียงอวิ๋น

“เธอทำแบบนี้มันช่าง…” ลู่เหยาหาคำพูดที่เหมาะสมมาบรรยายไม่ได้เลย

ซ่งชิงเฟิงมีสีหน้าราบเรียบ “เจียงอวิ๋นทะเยอทะยานมาตลอด อะไรๆ ก็อยากได้สิ่งที่ดีที่สุด ในเมื่อรู้ว่ามีผู้ชายที่เพียบพร้อมขนาดนี้อยู่ เธอไม่มีทางปล่อยให้หลุดมือไปแน่”