บทที่ 370 หย่าร้าง

“ฉันไม่หย่า เซียวเหิง ฉันไม่หย่า คุณให้โอกาสฉันอีกสักครั้งเถอะนะ ครั้งสุดท้ายก็ได้ ฉันยอมปรับปรุงตัวทุกอย่าง ถึงจุดเริ่มต้นของเราจะไม่สวยงาม แต่ความรู้สึกที่ฉันมีให้คุณเป็นเรื่องจริงนะ ตั้งแต่แต่งงานกับคุณมา ฉันก็ทุ่มเทให้คุณกับลูกๆ มาตลอด อยู่อย่างเจียมเนื้อเจียมตัว ทั้งหมดนี้ยังไม่พอให้คุณเห็นความจริงใจของฉันอีกเหรอ”

เจียงอวิ๋นเหนี่ยวขากางเกงของจู้เซียวเหิงไว้พลางอ้อนวอนอย่างน่าเวทนา เธอรู้ดีว่าถ้าหย่าขาดขึ้นมา ตัวเองก็จะไม่เหลืออะไรเลย

ทว่าบนใบหน้าของจู้เซียวเหิงกลับไม่มีความหวั่นไหวแม้แต่น้อย “ตอนนี้ทุกคำที่เธอพูด ฉันไม่อาจเชื่อได้อีกแล้ว เจียงอวิ๋น หย่ากันเถอะ ถ้าเธอกังวลว่าหย่าแล้วจะไม่มีที่ไป ฉันจะซื้อห้องให้สักห้อง ให้เธอมีที่ซุกหัวนอน แล้วก็จะฝากงานให้สักตำแหน่ง ให้พอหาเลี้ยงตัวเองได้”