บทที่ 373 ขับไล่ไปให้ไกลพ้น

ทว่าครั้งนี้เจียงอวิ๋นต้องผิดหวังเสียแล้ว ไม่ว่าเธอจะบอกใบ้หรือพูดจาอ้อมค้อมอย่างไร พอวกเข้าเรื่องซ่งชิงเฟิง เกาจวิ้นกลับไม่ยอมรับมุก ทำราวกับฟังความนัยไม่ออกเสียอย่างนั้น

“อวิ๋นอวิ๋น ตามแม่กลับบ้านก่อนเถอะนะลูก” เกาจวิ้นเกลี้ยกล่อม

เจียงอวิ๋นชักสีหน้าบึ้งตึง เอ่ยปากอย่างเย็นชา “ไม่ต้องหรอกค่ะ จู้เซียวเหิงหาห้องเช่าให้ฉันแล้ว ฉันรู้ดีว่าตัวเองหย่าแล้ว ไม่มีประโยชน์อะไรกับพวกคุณอีก พวกคุณถึงได้รังเกียจว่าฉันทำให้ขายหน้า งั้นฉันก็จะไม่กลับไปให้ขวางหูขวางตาพวกคุณหรอก ต่อไปคุณก็คิดเสียว่าไม่มีลูกคนนี้แล้วกัน!”