บทที่ 374 ลู่ต้าลี่กลับบ้าน

หลังจากเจียงอวิ๋นจากเมืองหลวงไป คลื่นลมมรสุมทั้งหลายก็ดูเหมือนจะสงบลงตามไปด้วย คนเดียวที่ยังคงเสียใจคือเกาจวิ้น เพราะการจากไปโดยไม่บอกลาของเธอ

สามวันหลังจากเจียงอวิ๋นออกเดินทาง เกาจวิ้นเคยมาหาซ่งชิงเฟิงครั้งหนึ่ง แต่เขาไม่อยู่บ้าน เพราะกำลังพาพ่อตาไปตระเวนดูบ้าน

“พ่อครับ บ้านหลังนี้พื้นที่ไม่ค่อยกว้าง ประมาณร้อยตารางเมตรได้ แต่ข้อดีคือทำเลดีมาก แถมยังอยู่ใกล้บ้านผมด้วย ต่อไปไม่ว่าพ่อกับแม่จะมาอยู่ หรือส่งเด็กๆ มาเรียนหนังสือ พวกเราก็คอยดูแลได้สะดวก”