บทที่ 386 ถิ่นเดิม

เด็กๆ ยังเล็กเกินไป การนั่งรถไฟทรมานร่างกายมาก เดิมทีปีนี้ซ่งชิงเฟิงกับลู่เหยาจึงไม่ได้คิดจะกลับ แต่เมื่อไม่กี่วันก่อนเฉาหย่งจวินโทรศัพท์มาหาซ่งชิงเฟิง บอกให้เขาหาเวลากลับไปสักรอบให้ได้ ซ่งชิงเฟิงจึงตอบตกลงไป ประจวบเหมาะกับจะได้ไปรับครอบครัวพ่อตาแม่ยายมาฉลองปีใหม่ที่เมืองหลวงด้วยกันเลย

ส่วนลู่เหยานั้นไม่ได้กลับไปด้วย เพราะลูกยังกินนมแม่ ไม่อาจพรากจากอกเธอได้นานๆ

ลู่เหยากำลังช่วยซ่งชิงเฟิงจัดกระเป๋าเดินทาง พรุ่งนี้เช้าตรู่เขาต้องรีบไปขึ้นรถไฟแล้ว