บทที่ 389 คนที่เหมาะสม

ซ่งชิงเฟิงเลิกคิ้ว ยิ้มน้อยๆ "เลขาฯ เมิ่งมีคนที่เหมาะสมอยู่ในใจแล้วหรือครับ"

เมิ่งฝูเซิงประคองถ้วยชา พลางเอ่ยด้วยรอยยิ้มตาหยี "ฉันว่าเฒ่าเฉานี่แหละเข้าที ช่วงครึ่งปีที่เธอไม่อยู่ เรื่องในโรงงานก็ได้เฒ่าเฉาคอยดูแล ผลประกอบการก็เจริญรุ่งเรืองขึ้นเรื่อยๆ ความสามารถในการทำงานทุกคนก็เห็นประจักษ์ ฉันว่าสองสามปีนี้ผู้อำนวยการซ่งตั้งใจเรียนหนังสือไปเถอะ เรื่องโรงงานก็ยกให้เฒ่าเฉาจัดการไป"

ยังไม่ทันที่ซ่งชิงเฟิงจะแสดงท่าที เฉาหย่งจวินก็โพล่งตัดบทอย่างเด็ดขาด "ไม่ได้ครับ ผมเป็นผู้อำนวยการโรงงานไม่ได้ ผมไม่มีความสามารถขนาดนั้น"