บทที่ 415 ซ่งชิงเฟิงสั่งสอนลูกสาว

ซ่งชิงเฟิงกุมขมับ พอเห็นลูกสาวกำลังจะคลานไปถึงธรณีประตู ก็รีบลุกไปจับตัวเธอหมุนกลับมา แล้วเอ่ยปลอบว่า “ข้างนอกฝนตกแล้ว เราไม่ออกไปกันนะ อยู่เล่นในห้องนี่แหละลูก”

หยวนหยวนไม่ยอม นิ้วป้อมๆ ชี้ออกไปข้างนอก สื่อความหมายชัดเจนแจ่มแจ้งว่าเธอจะออกไปให้ได้

ซ่งชิงเฟิงไม่อยากพาเธอออกไป จึงเกลี้ยกล่อมต่อ “ไม่ได้ ข้างนอกฝนตกอยู่ อากาศหนาว เดี๋ยวลูกจะไม่สบายเอา”