บทที่ 446 การคาดเดา

เมื่อเห็นสีหน้าลังเลใจของหม่าหง แววตาของซ่งชิงเฟิงก็หม่นลงเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล "ถ้าไม่สะดวกพูดก็ไม่เป็นไรครับ"

หม่าหงส่ายหน้า พลางยิ้มเจื่อน "ผู้อำนวยการซ่ง ไม่ใช่ว่าผมไม่อยากพูด แต่ผมเองก็ไม่รู้ว่าคนคนนั้นเป็นใครเหมือนกัน ช่วงบ่ายของวันที่ผัวเมียแก่คู่นั้นไปก่อเรื่องที่โรงงานของคุณ มีคนโทรเข้ามาที่ห้องทำงาน ระบุสายว่าต้องการคุยกับผม เขาบอกว่า…"

เขาชำเลืองมองซ่งชิงเฟิงอย่างลังเล