บทที่ 496 โฆษณาโทรทัศน์ตัวแรก

ช่วงกลางวันนอนมากเกินไป กลางคืนจึงนอนไม่หลับเลยแม้แต่น้อย ซ่งชิงเฟิงจึงนั่งเขียนแผนงานโฆษณาอยู่ในห้องหนังสือ ทว่าพอเริ่มเขียนแล้วก็ลากยาวไปจนถึงตีสามกว่า

จนกระทั่งลู่เหยาตื่นขึ้นมาเข้าห้องน้ำกลางดึก พอเห็นว่าบนเตียงไม่มีคนจึงเดินมาตามหา เขาถึงเพิ่งรู้สึกตัวว่าดึกดื่นปานนี้แล้ว

เมื่อเห็นลู่เหยาปั้นหน้าบึ้งตึง จ้องมองเขาอย่างไม่สบอารมณ์ เขาก็รู้ว่าเธอเป็นห่วงสุขภาพของตน ซ่งชิงเฟิงจึงยิ้มประจบเอาใจแล้วโอบไหล่เธอพาเดินกลับไปที่ห้องนอน