บทที่ 508 สิ้นปีเวียนมาอีกครา

เกาเหยียนยังคงพยายามหาเรื่องคุยไปเรื่อย จนสุดท้ายยิ้มจนหน้าชาไปหมด เขาจึงหันไปมองหยางเหมยเหมือนขอความช่วยเหลือ

หยางเหมยเบือนสายตาหนี ทำเป็นไม่เห็น เรื่องบาดหมางระหว่างซ่งชิงเฟิงกับพ่อแม่ของเขา เธอไม่คิดจะยื่นมือเข้าไปยุ่ง อีกอย่าง หากเธอเอ่ยปากขึ้นมา คำพูดที่หลุดออกไปเกาจวิ้นก็คงไม่อยากฟังเท่าไรนัก

ลูกแฝดนั่งอยู่บนตักพ่อแม่ได้ประเดี๋ยวเดียวก็เริ่มอยู่ไม่สุข พากันร้องจะลงให้ได้