บทที่ 597 เล่นละคร

เจียงอวิ๋นตกใจกับโทสะที่ปะทุขึ้นกะทันหันของจี้เจียเหอจนใจสั่นสะท้าน เธอพูดอึกอักว่า “ฉะ…ฉันเข้าใจแล้ว พรุ่งนี้ฉันจะไปค่ะ”

พอจี้เจียเหอได้ยิน สีหน้าก็คลายลงไม่น้อย เขาเอ่ยกำชับว่า “วันนี้แกก็ออกไปซื้อของซะ จำไว้ว่าต้องซื้อของดีๆ หน่อย ถ้าบ้านสกุลจู้ไม่ให้แกเข้าบ้านก็ไม่เป็นไร แกก็ยืนรออยู่หน้าประตูเขตทหาร ทำท่าทางให้ดูเศร้าโศกเข้าไว้ เข้าใจไหม”

เจียงอวิ๋นพยักหน้าอย่างว่าง่าย แต่ในใจกลับนึกแปลกใจ ทั้งที่ตัวเธอยังมีลูกได้ และเต็มใจจะมี ทำไมพ่อถึงต้องปักใจยึดติดกับสิทธิ์การเลี้ยงดูเด็กสองคนนั้นขนาดนี้ด้วย