บทที่ 598 แยกย้ายด้วยความขุ่นมัว

“ฉันแค่อยากได้สิทธิ์เลี้ยงดูลูกทั้งสองคนคืนค่ะ” เจียงอวิ๋นกล่าว “คุณลุงคุณป้าคะ ฉันคิดถึงลูกเหลือเกิน ฉันอยากอยู่กับพวกเขาค่ะ”

จู้เฉิงเต๋อส่ายหน้า “ตอนที่เธอกับเซียวเหิงหย่ากันก็ตกลงกันไว้ชัดเจนแล้วว่าเด็กทั้งสองคนต้องอยู่กับบ้านเรา เธอก็ยอมรับเอง ไม่มีเหตุผลอะไรที่จะให้พาเด็กไปตอนนี้ เจียงอวิ๋น เธอเป็นแม่แท้ๆ ของเด็ก ถ้าจะมาเยี่ยมลูกพวกเราไม่เคยขัด แต่ถ้าคิดจะพาเด็กไป พวกเราไม่เห็นด้วย และเซียวเหิงก็ไม่มีทางยอมเด็ดขาด”

“คุณลุงคุณป้าคะ พ่อแท้ๆ ของฉันมีฐานะดีมาก เป็นพ่อค้ามหาเศรษฐีที่ฮ่องกง ถ้าฉันได้พาลูกไปฮ่องกง พวกเขาก็จะได้มีชีวิตที่ดีกว่านี้ ได้รับการศึกษาที่ดีขึ้น อนาคตก็ก้าวหน้าไปได้ไกลกว่าเดิม คนเป็นผู้ใหญ่อย่างพวกเรา จะหวังอะไรมากไปกว่าอยากเห็นเด็กๆ มีอนาคตที่ดีล่ะคะ ขอร้องเถอะค่ะ เห็นแก่เด็กทั้งสองคน ให้พวกเขาไปกับฉันเถอะนะคะ ฉันสัญญาว่าจะดูแลลูกให้ดีที่สุดค่ะ”