บทที่ 610 โชคชะตาอันน่าอัศจรรย์

อู๋เผิงเฉิงออกไปตระเวนถามคนแถวนั้นจริงๆ ว่าพอจะมีรถมุ่งหน้าขึ้นเหนือบ้างหรือไม่ ทว่าตั้งแต่ตอนวางแผนเส้นทาง เขาจงใจเลือกทางทุรกันดาร จึงแน่ชัดอยู่แล้วว่าละแวกนี้ไม่มีสถานีขนส่งระยะไกล สถานีขนส่งที่ใกล้ที่สุดอยู่ในตัวอำเภอ และเป็นเพียงสายที่วิ่งเข้าตัวเมืองเท่านั้น

"แล้วแถวนี้มีใครพอจะซ่อมรถยนต์เป็นบ้างไหมครับ" อู๋เผิงเฉิงเอ่ยถามชาวบ้าน

ชาวบ้านโบกมือปฏิเสธเป็นพัลวัน "มีแต่พวกชาวไร่ชาวนา ตัวหนังสือยังแทบอ่านไม่ออก จะไปซ่อมรถเป็นได้ยังไงกันเล่า"