บทที่ 611 สยบคนร้าย

เจียงอวิ๋นไม่เอ่ยปากอะไรเลยตลอดเวลา ได้แต่กอดจู้เฉินเจี๋ยไว้แน่นพลางยืนอยู่ตรงมุมห้อง พยายามทำตัวให้ไร้ตัวตนที่สุด

จี้เจียเหอร้อนใจอย่างยิ่ง แต่ตอนนี้รถพังแล้ว เขาก็ทำได้เพียงสะกดอารมณ์อดทนรอ จะให้เดินเท้าไปจนถึงชายแดนคงเป็นไปไม่ได้ อย่าว่าแต่จะเดินไหวหรือไม่ ขืนเดินไปก็คงถูกคนของบ้านสกุลจู้ตามทันเสียก่อน

จูหมิงลี่แสร้งทำเป็นเดินไปทางหน้าประตูรั้ว ครั้นเดินผ่านข้างกายจี้เจียเหอ เธอก็ชิงลงมือจู่โจมเขากะทันหัน