บทที่ 229 สายใยที่เปราะบางเกินไป

ฮั่วชิงมองฉินจินจือแล้วเอ่ยอย่างลำบากใจ “จับได้สองคนขอรับ”

ฉินจินจือปรายตามองเขาด้วยความเหยียดหยันเล็กน้อย “ท่าทางของเจ้าเป็นอะไรไป?”

ฮั่วชิงเกาหน้า “ตามข้ามาเถอะ”