บทที่ 349 บุญคุณช่วยชีวิต

ตอนที่สือเอ้อเสวี่ยถูกพาตัวเข้ามาในจวนอ๋อง เขาตกตะลึงจนพูดไม่ออก จวนแห่งนี้ช่างยิ่งใหญ่อลังการเสียจริง สือเอ้อเสวี่ยเดินตามคนของจวนอ๋องเข้าไปด้วยท่าทางนอบน้อม

หนึ่งปีก่อน เขาเพิ่งจะเริ่มมีชื่อเสียงจากการร้องงิ้วที่ซูโจว มีผู้ยิ่งใหญ่คนหนึ่งถูกตาต้องใจเขาเข้า บอกว่าจะช่วยสนับสนุนเขา แต่ไม่ใช่ที่ซูโจว หากแต่เป็นที่เมืองหลวง สถานที่ที่เหล่าตัวแสดงทั้งหลายต่างใฝ่ฝันถึง

เขาพาคณะงิ้วเข้าเมืองหลวง และผู้ยิ่งใหญ่คนนั้นก็เก่งกาจจริงอย่างว่า พอเข้าเมืองหลวงได้ก็สร้างกระแสให้เขาจนหอนกนางแอ่นสายฝนโด่งดังขึ้นมาเพียงชั่วข้ามคืน ขุนนางผู้สูงศักดิ์ในเมืองหลวงหลายคนต่างพากันมาฟังงิ้วที่นี่