บทที่ 415 ไม่เกลียดกันก็ถือว่าเต็มกลืนแล้ว

เซียวหยวนอีแย้มยิ้มหวานหยดมองหลวงจีนอู๋โยว

“หลวงจีนอู๋โยว เพียงต้นเหตุของความวุ่นวายนี้หายไป แผ่นดินนี้ก็ยังเป็นของตระกูลเซียวเช่นเดิม เมื่อนั้นบ้านเมืองย่อมร่มเย็นเป็นสุข ความปรารถนาที่ท่านเฝ้ารอคอยย่อมสมหวังได้โดยง่าย”

มุมปากของหลวงจีนอู๋โยวปรากฏรอยยิ้มจางๆ “โยมช่างมีวิสัยทัศน์กว้างไกลนัก อาตมาขอคารวะ”