บทที่ 504 ไร้เหตุไร้ผล

แดดกลางฤดูร้อนแผดเผา ปูนาเดือนเจ็ดกำลังได้ที่เนื้อแน่น

เต้าเหรินฉางเฟิงนึกอยากกินปูดองเหล้าขึ้นมา ฉินซื่ออันจึงนอนเอนกายอยู่บนเก้าอี้หวายข้างลำธาร เฝ้ามองเยว่ซู่กับหลิวอีอีช่วยกันจับปูนา

ในมือของหลิวอีอีถือกล่องเหล็กสี่เหลี่ยมใบเล็กไว้ใบหนึ่ง