บทที่ 111 แขกมาเยือน

ขณะที่กำลังคิดอะไรเพลินๆ อยู่นั้น ลูกสาวก็แกะอมยิ้มออกแท่งหนึ่ง แล้วโผเข้ามากอดขาของฉินรั่งอย่างดีอกดีใจ “คุณพ่อ วันนี้พ่อหยุด อยู่ดูทีวีเป็นเพื่อนหนูได้ไหมคะ?”

คำพูดที่ว่าจะออกไปทำงานของฉินรั่งชะงักค้างอยู่ในคอ เขาอึ้งไปสองสามวินาทีก่อนจะฉีกยิ้ม “ลูกต้องถามคุณแม่ก่อนนะว่ายอมหรือเปล่า”

“คุณแม่อนุญาตหนูแล้วค่ะ!”