บทที่ 131 การ์ดใบใหม่ ตัวตลกงั้นเหรอ

ฉินรั่งดึงแขนเขาไว้ อึกอักคล้ายอยากพูดอะไร ทว่าหลินอี้ที่นิ่งเงียบไม่ยอมปริปากพูดจาตั้งแต่พ่อแม่จากไปกลับปรายตามามองแวบหนึ่ง ก่อนจะยอมจูงเด็กหญิงเดินกลับเข้าห้องของตัวเองแต่โดยดี

หลินเนี่ยหรานกดเสียงต่ำลง “วางใจเถอะ รับมือกับเด็กแบบนี้ ผมมีประสบการณ์”

“หลินอี้ แม่ฉันนึ่งซาลาเปาไว้ เดี๋ยวฉันไปอุ่นมาให้กินสักสองสามลูกนะ”