บทที่ 137 วันหนึ่งของหลินอี้

อันอิ๋งผลักเซิ่งฉิงเฉียวที่กำลังอึกอักอ้ำอึ้งออกไปให้พ้นทาง แล้วเอ่ยถาม “ในองค์กรของพวกคุณมีทั้งวัตถุประหลาดและมนุษย์ อยู่ร่วมกันแบบนั้นไม่มีปัญหาเหรอครับ”

ไป๋หยางตอบ “มีสิครับ มีแน่นอน พวกเราตีกันบ่อยจะตาย ตราบใดที่ไม่ถึงตาย นายท่านก็ไม่เข้ามาจุ้นหรอกครับ”

พูดจบ เขาก็ชะงักไปนิดหนึ่ง ก่อนจะโยนระเบิดลูกใหญ่ใส่ทุกคนหน้าตาเฉย “การแย่งชิงระหว่างขั้วในองค์กรของพวกเราค่อนข้างชัดเจนเลยละครับ พอคนละขั้วต้องออกไปทำภารกิจด้วยกัน ขัดหูขัดตาเมื่อไหร่ก็ซัดกันตอนนั้นแหละ”