บทที่ 138 ความตายครั้งแรก

เธอไม่เคยเห็นบ้านของหลินอี้มาก่อน แต่สถานที่ที่เธอเติบโตมาตั้งแต่เด็กก็ไม่ได้ดีไปกว่านี้นัก ดังนั้นพอเห็นห้องนี้เธอจึงแค่เหม่อไปวูบหนึ่ง ก่อนจะรีบลุกขึ้นนั่งจากเตียงกระดาษลังบนพื้น

พอยืดตัวตรง ความปวดเมื่อยแปลบปลาบก็แล่นริ้วมาจากเอวและต้นคอ รอบกายยังมีลมหนาวเหน็บวนเวียนไม่จางจนมือเท้าเย็นเฉียบไปหมด หมี่ฉู่ฉู่กำหมัดแน่น ทว่ากำปั้นกลับอ่อนปวกเปียก ไร้เรี่ยวแรงไปทั้งร่าง ราวกับเดินแค่สองก้าวก็จะล้มพับ

นี่ไม่ใช่ร่างของเธอแน่นอน