บทที่ 148 ทั้งหมดเป็นเพราะเธอ

หมี่ฉู่ฉู่หาซอกมุมอับแถวทางออกหนีไฟชั้นสี่เพื่อหลบซ่อนตัว แล้วลากเศษขยะกับของระเกะระกะมาบังด้านหน้าไว้ หากคนที่เดินผ่านไปมาไม่สังเกตมองให้ดีก็จะไม่เห็นเธอ แต่ตัวเธอกลับมองเห็นห้อง 404 ได้อย่างชัดเจน

เธอแอบซ่อนอยู่ที่นี่นานกว่าหนึ่งชั่วโมง ในระหว่างนั้นไม่มีใครเปิดประตูออกมาเลย โถงทางเดินอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมเข้มข้นของกับข้าว ถึงเวลาอาหารกลางวันแล้ว

การรอคอยคือสิ่งที่พวกเขาถนัดอยู่แล้ว การได้เฝ้ามองเวลาไหลผ่านไปอย่างสงบปลอดภัยก็นับเป็นความโชคดีอย่างหนึ่ง หมี่ฉู่ฉู่ถึงขั้นได้งีบหลับไปครู่หนึ่งโดยมีเพื่อนร่วมทีมคอยดูให้ การออกแรงอย่างหนักหน่วงเมื่อช่วงเช้าทำให้ร่างกายของเธอในตอนนี้เหนื่อยล้าแทบแหลกสลาย ต้องการการพักผ่อนอย่างยิ่ง