บทที่ 199 เข้าสู่องค์กร

เมฆหมอกลอยละล่องอย่างเชื่องช้าบนผืนฟ้างามที่เวิ้งว้างไร้ขอบเขต ไม้โบราณสูงเสียดฟ้าผุดตระหง่านขึ้นจากพื้น ลำต้นสีขาวหยั่งรากลงบนผืนดินสีขาว กิ่งก้านลำต้นอันมหึมาพุ่งทะยานแทงทะลุเส้นขอบฟ้า

ไกลออกไป เทือกเขาสลับซับซ้อนทอดยาวตัดสลับกับผลึกคริสตัลสีดำ มีพืชพรรณสีแดงเลื้อยพันคดเคี้ยวออกมาจากผลึกสีดำลางๆ

นี่เป็นครั้งแรกที่ทุกคนได้เห็นทิวทัศน์เช่นนี้ มันเปิดกว้างรอบทิศทาง เป็นบรรยากาศที่แตกต่างจากดาวเคราะห์สีน้ำเงินโดยสิ้นเชิง จนทำให้พวกเขายืนชะงักอยู่ตรงนั้น ไม่รู้ว่าจะก้าวไปทางไหนต่อดี