บทที่ 205 นิทรรศการของนักเขียน

หมี่ฉู่ฉู่หันกลับไปมองเด็กหนุ่มริมน้ำอีกครั้ง ใบหน้าอ่อนเยาว์ขรึมลง สายตาจริงจังขณะประเมินดูเขา

พอมองดูหูแมวและหางแมวคู่นั้น เธอก็รู้สึกคุ้นตาอย่างประหลาด ราวกับเคยเห็นที่ไหนมาก่อน

สีขนแบบนี้ทำให้เธอนึกภาพซ้อนไปถึงแมวดำตัวที่เธอกับเถาหยวนเคยเจอในด่านเมืองอินไป๋