บทที่ 293 ถอนรากถอนโคน

“โครมคราม——”

ทั้งสามคนตาพร่ามืดไปชั่วขณะ เศษอิฐหินดินทรายถล่มซัดทะลักเข้ามาดั่งคลื่นยักษ์ ขากระต่ายขนปุยขนาดยักษ์ข้างหนึ่งเหยียบทะลวงผ่านชั้นดินที่พังทลายลงมาอย่างรุนแรง

ท่ามกลางราตรีอันมืดมิด ดวงตาสีแดงก่ำคู่มหึมาราวกับโคมไฟยักษ์สองดวง กำลังทอดมองลงมายังเมืองทั้งเมืองจากที่สูงเสียดฟ้า