บทที่ 294 ของขวัญชิ้นใหญ่

เวินเข่อเข่อปรับอารมณ์ได้อย่างรวดเร็ว พลางคลี่ยิ้มออกมาอีกครั้งแล้วส่งสายตาเป็นสัญญาณ

หวังเหยาที่อยู่ข้างๆ รับสัญญาณได้ทันที จึงหันไปตะโกนบอกฝูงชนเสียงดัง "ไม่มีอะไรให้ดูแล้ว แยกย้ายกลับไปพักผ่อนเถอะ แค่เรื่องเข้าใจผิดน่ะ!"

"คุณไป๋หยาง คุณมั่วตีอัน พวกเราไปคุยกันอีกที่หนึ่งดีไหมคะ"