บทที่ 310 เยือนคฤหาสน์โบราณอีกครา

ทุกคนขานรับพร้อมกัน จากนั้นจึงค่อยๆ ก้าวเดินเข้าไปในคฤหาสน์โบราณ

ทันทีที่ก้าวข้ามเข้าสู่เขตแดนของคฤหาสน์โบราณ ท้องฟ้าเบื้องบนก็พลันมืดครึ้มลงทันตา คบเพลิงตามแนวกำแพงคฤหาสน์จุดสว่างขึ้นเป็นหย่อมๆ เงาของปราสาทยืดยาวออกไป ดูราวกับได้ย้อนกลับไปในคืนที่พวกเขาเคยมาร่วมงานเลี้ยงคืนนั้น

พวกเขามาหยุดอยู่หน้าประตูบานหนาหนักของคฤหาสน์ ยังไม่ทันได้ยื่นมือออกไปผลัก บานประตูกลับเปิดอ้าเข้าสู่ด้านในเองกะทันหัน