บทที่ 163 โดนสูบจนเกลี้ยง

ถ้าพูดถึงความอยากครอบครองเป็นเจ้าของแล้วละก็ สำหรับเจียงเฉียวมีแต่จะมาก ไม่เคยมีน้อย เพียงแต่เขาเคยชินกับมารยาทของผู้ดีและภาพลักษณ์อันสุภาพสง่างาม จึงแทบไม่เคยแสดงมันออกมาต่อหน้าคนนอก

แต่แท้จริงแล้ว กับสิ่งของที่เป็นของตัวเอง เขาให้ความสำคัญยิ่งกว่าใครทั้งนั้น

ทั้งบ้านของตัวเอง ทรัพย์สินที่หามาได้ด้วยตัวเอง และรวมถึง...คนของตัวเอง