บทที่ 75 วิจารณ์อย่างเผ็ดร้อน

ตอนที่จบการแสดงเปิดหมวกและเตรียมจะกลับ บรรดาลุงป้าน้าอาในตลาดสดยังยัดทั้งผักผลไม้สดๆ และอาหารทะเลสารพัดอย่างใส่มือซ่งหลีเฉินกับจ้าวจุ้นด้วยความกระตือรือร้น

วัตถุดิบสดใหม่พวกนี้พอจะทำมื้อเที่ยงมื้อใหญ่ได้อย่างสบายๆ ในฐานะคนที่ทำอาหารเก่งที่สุดในบรรดาแขกรับเชิญทั้งหมด จ้าวจุ้นจึงรับหน้าที่พ่อครัวหลักไปโดยปริยาย โดยมีเมิ่งหวายคอยเป็นลูกมืออยู่ข้างๆ แม้แต่หลิวตี๋ก็ยังมาแสร้งทำเป็นช่วยล้างผักกับเขาด้วย

มือถือขึ้นฉ่ายต้นหนึ่งล้างไปอ้อยอิ่งไป ซ้ำยังแสร้งทำตัวไร้เดียงสาราวกับไม่ประสีประสาเรื่องทางโลก เอ่ยถามเฉิงชิงที่อยู่ข้างๆ:

"เสี่ยวเฉิง! นี่ผักกาดขาวเหรอ?"

ซ่งหลีเฉิน: "…"

【หลิวตี๋นี่ก็เกินไปปะ! ถึงขนาดแยกขึ้นฉ่ายกับผักกาดขาวไม่ออกเนี่ยนะ?『อิโมจิหน้าเหวอ』】

【คนรักขึ้นฉ่ายกำหมัดแล้วนะ!『โกรธ』】

【คนรักผักกาดขาวก็กำหมัดเหมือนกัน!『โมโห』】

เว่ยซวงซวงยิ่งทนไม่ไหวจนต้องกลอกตามองบน

ทว่าเฉิงชิงกลับอธิบายอย่างจริงจังว่า:

"พี่หลิว! อันนี้ผักชีครับ วิตามินสูงมาก ดีต่อสุขภาพสุดๆ เลย"

ซ่งหลีเฉิน: "…"

【…】

【เฉิงชิงโคตรเฟก! ไม่รู้แล้วยังแกล้งทำเป็นรู้ไม่พอ ยังทำทรงเหมือนเชี่ยวชาญมากอีก『อ้วก』】

สีหน้าของเว่ยซวงซวงยิ่งเอือมระอาเข้าไปใหญ่ สองคนนี้มาเล่นตลกกันเหรอ?

จังหวะนั้นเอง เย่เฉินที่เพิ่งเอาสัมภาระขึ้นไปเก็บบนห้องแล้วเดินลงมาตั้งใจจะช่วยงาน ก็อดไม่ได้ที่จะจิกกัดด้วยความเหยียดหยาม:

"นี่มันขึ้นฉ่าย เด็กประถมยังรู้จักเลยเหอะ?"

พูดจบเย่เฉินก็ส่งสายตาเอือมระอาปนรังเกียจไปมองคน "สติปัญญาน่าเป็นห่วง" ทั้งสอง ก่อนจะเดินไปข้างๆ จัดการแล่ปลาอย่างคล่องแคล่วชำนาญ จากนั้นก็หันไปถามจ้าวจุ้นนิดหน่อย แล้วหยิบมีดทำครัวมาซอยมันฝรั่งสองสามหัวให้เป็นเส้นฝอยเล็กเท่ากันอย่างรวดเร็ว

ส่วนหลิวตี๋ยังคงล้างขึ้นฉ่ายสองต้นนั้นอย่างเฉื่อยชา จ้าวจุ้นเห็นขึ้นฉ่ายแล้วยังรู้สึกเอือมแทน

【ฮ่าๆ! ขำจะตายอยู่แล้ว! เย่เฉินคือตัวแทนปากฉันชัดๆ พูดตรงๆ นะ ฉันรู้จักขึ้นฉ่ายตั้งแต่เรียนอนุบาลแล้วเหอะ!】

【แต่ดูลีลาการแล่ปลากับฝีมือมีดที่คล่องแคล่วของเย่เฉินสิ ไม่แพ้จ้าวจุ้นเลยนะเนี่ย มีของจริง!】

【กะด้วยสายตาอย่างน้อยต้องมีประสบการณ์ยี่สิบปี ระดับการซอยมันฝรั่งเส้นนี้พอๆ กับพ่อฉันเลย『เจ๋งว่ะ』】

【เย่เฉินก็เป็นลูกคนรวยเหมือนกัน ที่บ้านมีเงินเยอะมาก ตัดภาพมาที่ "ทายาทเศรษฐีอย่างหลิวตี๋" ช่างต่างกันลิบลับ!】

【ทั้งที่ผู้กำกับกับพี่ซวงซวงบอกให้เย่เฉินพักผ่อน รอถึงเวลากินข้าวค่อยลงมากินแท้ๆ แต่เย่เฉินกลับแค่วางกระเป๋าเดินทาง ล้างมือ แล้วก็ลงมาช่วยง่วนอยู่ในครัวทันที! เทียบกับนังดอกบัวขาวเมื่อวานแล้วดีกว่ากันเยอะมาก!】

【จริงด้วย! โชคดีที่คนเมื่อวานถอนตัวไปแล้ว ตอนนี้ฉันเห็นเย่เฉินแล้วรู้สึกสบายตาสุดๆ ไม่เพียงแต่ทำอาหารเป็น ขยันทำงาน แต่ยังพูดจาตรงไปตรงมา เฉียบคม ไม่กลัวมีเรื่องกับใคร กล้าพูดทุกเรื่องเลย!】

【ซ่งไอ้ตูบเองก็มาจากตระกูลไฮโซเหมือนกัน แต่เขากลับเข้ากับพวกลุงๆ ป้าๆ ในตลาดสดได้อย่างกลมกลืน ถึงฝีมือทำอาหารจะสู้จ้าวจุ้นกับเย่เฉินไม่ได้ แต่ก็ยังทำกับข้าวง่ายๆ สไตล์บ้านๆ เป็นนะ】

【นั่นสิ! หลิวตี๋จะมาสร้างคาแรกเตอร์ใสซื่อบริสุทธิ์ไม่แตะต้องเรื่องทางโลกทำไม น่าสะอิดสะเอียนชะมัด!】

…

เพราะได้เย่เฉินมาช่วย กับข้าวกว่าสิบอย่างจึงเสร็จเร็วขึ้นมาก ในที่สุดก็ถูกยกขึ้นโต๊ะก่อนเวลาเที่ยงตรง

ตอนที่ทุกคนเตรียมจะกินมื้อเที่ยง การบันทึกเทปรายการก็เข้าสู่ช่วงนับถอยหลัง

พอกินมื้อเที่ยงเสร็จ ซ่งหลีเฉินกับไป๋เชียนเฮ่อก็หยิบคันเบ็ด ถังน้ำ และอุปกรณ์อื่นๆ เดินออกจากบ้านพัก

ทว่าคราวนี้ หลังจากทั้งสองก้าวออกจากเกสต์เฮาส์ ก็มีตากล้องคนหนึ่งเดินตามหลังพวกเขามาด้วย

ซ่งหลีเฉินกับไป๋เชียนเฮ่อ: "…"

ซ่งหลีเฉินถอนหายใจออกมาคำหนึ่ง ก่อนจะปล่อยให้อีกฝ่ายตามไป ส่วนดวงตาสีอำพันแสนงดงามของไป๋เชียนเฮ่อกลับฉายแววไม่สบอารมณ์

มีคนนอกตามมาด้วย เขาก็ไม่มีโอกาสได้ใกล้ชิดกับภรรยาตามลำพังน่ะสิ! น่ารำคาญชะมัด

พอเดินมาถึงริมทะเลสาบ ซ่งหลีเฉินก็มองเห็นลุงเว่ยกับพรรคพวกที่สวมหมวกฟางนั่งตกปลากันอยู่ริมฝั่งได้ในทันที

พอลุงเว่ยเห็นซ่งหลีเฉินก็รีบลุกขึ้นยืน กวักมือเรียกแต่ไกลแล้วพูดอย่างตื่นเต้นว่า

"โอ้โห! เสี่ยวซ่ง พวกเธอมากันแล้วเหรอ! มานั่งทางนี้เร็ว เมื่อกี้ฉันกับพวกตาเฒ่าสวีเพิ่งบ่นถึงเธออยู่เลย!"

ซ่งหลีเฉินทักทายคุณลุงทั้งหลายอย่างกระตือรือร้นเช่นกัน จากนั้นเขากับไป๋เชียนเฮ่อจึงนั่งลงข้างลุงเว่ย

พอทั้งคู่นั่งลงแล้ว ลุงเว่ยก็มองไปยังทีมงานที่แบกอุปกรณ์กล้องอยู่แล้วเอ่ยทักว่า

"ไอ้หยา! พ่อหนุ่ม แบกของนั่นหนักจะตาย มานั่งนี่สิ!"

พี่ตากล้องรู้สึกเกรงใจจนเนื้อเต้น รีบโบกไม้โบกมือปฏิเสธแล้วเอ่ยอย่างสุภาพว่า

"ขอบคุณครับคุณลุง ผมไม่นั่งดีกว่าครับ ยังต้องทำงานอยู่เลย!"

คราวนี้ซ่งหลีเฉินจึงช่วยอธิบายแทนพี่ตากล้อง และถามคุณลุงทั้งหลายด้วยว่าติดใจอะไรไหมหากจะมีการถ่ายทำ

บรรดาคุณลุงไม่เพียงไม่ถือสา แต่กลับตื่นเต้นกันยกใหญ่ โดยเฉพาะลุงเว่ยที่ยิ่งพูดอย่างกระดี๊กระด๊าว่า

"นึกไม่ถึงเลยว่าแก่ป่านนี้แล้วยังจะได้เกาะใบบุญเสี่ยวซ่งออกทีวีด้วย! จริงสิ! ตอนนี้กำลังไลฟ์สดอยู่หรือเปล่าเนี่ย? ถ้างั้นฉันต้องระวังหน่อยแล้ว จะหลุดปากพูดอะไรซี้ซั้วไม่ได้เด็ดขาด!"

ซ่งหลีเฉินหลุดขำออกมา ก่อนจะช่วยอธิบายว่านี่เป็นเพียงการถ่ายเบื้องหลังเท่านั้น เดี๋ยวต้องเอาไปตัดต่ออีกที ภาพหรือบทสนทนาที่ไม่เหมาะสมก็จะถูกตัดออกไป บอกให้ลุงเว่ยทำตัวตามสบาย ไม่ต้องเกร็งขนาดนั้น