บทที่ 81 เขางดงามยิ่งกว่าพระอาทิตย์ขึ้น

ตอนที่ซ่งหลีเฉินย่อตัวลงฉีดน้ำยากันยุงให้ที่เท้า สัมผัสเย็นสดชื่นแผ่ซ่านตรงข้อเท้า ร่างของไป๋เชียนเฮ่อก็พลันแข็งทื่อไปชั่วขณะ

ยิ่งอีกฝ่ายช่วยผูกเชือกรองเท้าให้ใหม่ เขาก็ยิ่งกำมือแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว

ใบหูเริ่มแดงระเรื่อ ดวงตาสีอำพันคู่งามหดเล็กลง หัวใจคล้ายมีบางสิ่งปะทุขึ้นมาอย่างรุนแรง ร้อนรุ่มดั่งเปลวไฟ…

หลังจากผูกเชือกรองเท้าให้เรียบร้อย ซ่งหลีเฉินก็ตบแขนเขาเบาๆ ดวงตาดอกท้อคู่งามช้อนขึ้น ยิ้มถามด้วยความใส่ใจ

"เรียบร้อย! ฉันผูกให้ค่อนข้างแน่น นายลองดูว่ารัดเท้าไปไหม"

ไป๋เชียนเฮ่อยกเท้าขวาขึ้นขยับเบาๆ แล้วส่ายหน้า เอ่ยด้วยเสียงทุ้มแหบต่ำ

"ไม่แน่น พอดีมากครับ"

ซ่งหลีเฉินได้ยินอีกฝ่ายบอกแบบนั้นก็วางใจ จังหวะนั้นเองไป๋เชียนเฮ่อก็หยิบทิชชูเปียกออกมาแผ่นหนึ่ง เช็ดมือให้ซ่งหลีเฉินอย่างอ่อนโยนและใส่ใจ

ซ่งหลีเฉินมองเขาที่ตั้งอกตั้งใจใช้ทิชชูเปียกเช็ดมือให้ตน ก็รู้สึกเก้อเขินอยู่บ้าง จึงอดหยอกไม่ได้

"ทำไมเนี่ย รังเกียจว่ามือฉันสกปรกเหรอ"

ไป๋เชียนเฮ่อรีบส่ายหน้าปฏิเสธทันควัน

"ไม่ใช่! ผมไม่ได้รังเกียจคุณ ชาตินี้ผมไม่มีวันรังเกียจคุณหรอก ผมแค่… รองเท้าผมมันเปื้อน ไม่อยากให้…"

ไป๋เชียนเฮ่อพยายามอธิบายอย่างร้อนรน

ทว่าคนที่ปกติพูดน้อย พอถึงคราวนี้จะอธิบายอย่างไรก็ดูไม่เข้าท่า ร้อนใจจนถึงกับพูดติดอ่าง

ซ่งหลีเฉินอดหัวเราะไม่ได้

"ฮ่าๆ ล้อเล่นน่า นายจะ… น่ารักอะไรขนาดนั้นเนี่ย"

ตอนพูดประโยคหลัง ซ่งหลีเฉินกลัวอุปกรณ์ถ่ายทำด้านหลังจะจับเสียงได้ จึงยื่นหน้าเข้าไปใกล้ กระซิบบอกข้างหูไป๋เชียนเฮ่อด้วยเสียงแผ่วเบา

ไป๋เชียนเฮ่อโล่งอกไปเปลาะหนึ่ง แต่หลังใบหูกลับยิ่งแดงก่ำ มุมปากยกยิ้มขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่

รอยยิ้มบนใบหน้าของซ่งหลีเฉินยิ่งเปิดเผยขึ้น ใต้แสงไฟถนนสีนวลตา ดวงตาดอกท้อคู่งามของเขาราวกับมีดาวตกพาดผ่าน

"ไปเถอะ! ไม่งั้นเดี๋ยวสองคนข้างหลังจะตามทันเอา"

ซ่งหลีเฉินดึงตัวไป๋เชียนเฮ่อที่กำลังยืนเหม่อให้ก้าวเดิน

ทั้งสองคนจึงเริ่มปีนเขากันต่อ ตอนนี้พวกเขามองเห็นยอดเขาแล้ว ชัยชนะอยู่ตรงหน้า ซ่งหลีเฉินที่เดินชิลมาตลอดทาง พอเห็นยอดเขาอยู่รำไร จู่ๆ ก็นึกฮึดมีไฟขึ้นมาเสียอย่างนั้น

ทั้งคู่จึงเร่งฝีเท้าในการปีนเขาให้เร็วขึ้น

ส่วนในห้องไลฟ์สดตอนนี้ ชาวเน็ตต่างพากันฟินจนแทบละลายกับโมเมนต์หวานฉ่ำของทั้งคู่

【ฟินจนลอยแล้ว! ซ่งไอ้ตูบโคตรเล่นเป็นเลย!】

【โอ๊ยตาย! ดูราชาเพลงไป๋รีบอธิบายเมื่อกี้ก็รู้เลยว่าซ่งไอ้ตูบจงใจแกล้ง ร้ายกาจแต่มีเสน่ห์ชะมัด… 『สูบบุหรี่』 ราชาเพลงไป๋โดนซ่งไอ้ตูบกำราบอยู่หมัดของแท้】

【แฟนคลับคู่จิ้นฟินตายไปเลยจ้า!】

…

เพราะซ่งหลีเฉินกับไป๋เชียนเฮ่อเร่งฝีเท้าขึ้น จึงเดินมาทันหลิวตี๋เข้าอีกคน

สภาพของหลิวตี๋ดูน่าเวทนายิ่งกว่าเฉิงชิงกับเมิ่งหวายเมื่อครู่เสียอีก เขานั่งหอบแฮ่กอยู่บนก้อนหินริมทาง เหงื่อท่วมหัว ลุคหนุ่มนักบริหารมาดเนี้ยบในยามปกติ ตอนนี้เหลือเพียงสภาพคนหน้ามันเยิ้มซังกะตาย

ซ่งหลีเฉินอดพูดจิกกัดไม่ได้

"อ้าว! นี่ไม่ใช่ประธานหลิวหรอกเหรอเนี่ย ไม่นึกว่าจะมาเจอกันตรงนี้ ก่อนหน้านี้ใครกันน้าที่คุยโวว่าแรงดีเป็นพิเศษ พวกดารานักร้องไอดอลเทียบไม่ติด ผมก็นึกว่าขึ้นไปถึงยอดเขาคว้าที่หนึ่งไปแล้วซะอีก?"

หลิวตี๋ "…"

"ประธานหลิว ลาก่อนนะครับ พวกเราขอตัวล่วงหน้าไปก่อนล่ะ บ๊ายบาย~"

ซ่งหลีเฉินราดน้ำมันบนกองไฟต่อทันที

พูดจบก็ควงแขนไป๋เชียนเฮ่อสาวเท้าฉับๆ อย่างกระปรี้กระเปร่า เร่งทำเวลาขึ้นสู่ยอดเขา

หลิวตี๋ที่โดนซ่งหลีเฉินซ้ำเติมโกรธจนอกแทบระเบิด ผุดลุกขึ้นมาอย่างหัวฟัดหัวเหวี่ยง ทว่าขาทั้งสองข้างกลับหนักอึ้งราวกับถ่วงด้วยตะกั่วพันชั่ง

เขาทำได้เพียงยืนมองทั้งสองคนค่อยๆ ลับสายตาไป สีหน้ายิ่งบิดเบี้ยวดูไม่ได้ สภาพเหมือนถูกตบหน้าฉาดใหญ่

เวลานี้ชาวเน็ตในห้องไลฟ์ต่างพากันรัวคอมเมนต์

【ขำจะขิต! ปากซ่งไอ้ตูบแจ๋วชะมัด!】

【หลิวตี๋สติแตกไปแล้วจ้า! สภาพโกรธจนตัวสั่นแต่ทำอะไรไม่ได้นี่มันสะใจจริงๆ…】

【ฮ่าๆ! ไม่นึกว่าจะโดนตบหน้าไวเบอร์นี้!】

【หึ! นี่คือผลกรรมของการทิ้งเมียแล้วเดินหนีมาก่อนคนเดียว! สมน้ำหน้า ชอบดูฉากตบหน้าแบบนี้ที่สุด สะใจโว้ย!】

…

【ว้าว! เย่เฉินถึงยอดเขาแล้ว!】

【เย่เฉินที่หนึ่ง ซ่งไอ้ตูบกับราชาเพลงไป๋ที่สองนอนมาแน่นอน!】

【เซียวลี่เอ๋อร์กับพี่ซวงซวงคงรั้งท้ายแหงๆ เฮ้อ พี่ซวงซวงใจดีเกินไปแล้ว! มัวแต่ห่วงเซียวลี่เอ๋อร์ก็เลยเดินช้า ไม่งั้นเธอกับจ้าวจุ้นคงใกล้ถึงยอดเขาแล้วเหมือนกัน!】

ทว่าในจังหวะนั้นเอง จู่ๆ ภาพในจอก็ตัดไป เป็นภาพของเซียวลี่เอ๋อร์ เว่ยซวงซวง และจ้าวจุ้น ทั้งสามคนกำลังเดินแซงเฉิงชิงกับเมิ่งหวายไปพอดี

ชาวเน็ต:

【…】

ไม่นึกว่าการพลิกล็อกจะมาเร็วขนาดนี้

…

ตอนที่ซ่งหลีเฉินกับไป๋เชียนเฮ่อมาถึงยอดเขา ก็ทันเห็นภาพพระอาทิตย์กำลังค่อยๆ โผล่พ้นขอบฟ้าพอดี

ดวงตะวันสีส้มแดงทอประกายทะลุม่านหมอกหนาทึบ ขับไล่ความมืดมิดให้ค่อยๆ สลายตัว แสงสว่างเริ่มมาเยือน แสงย่ำรุ่งอันงดงามตระการตาระบายไปทั่วผืนฟ้า วันใหม่ได้เริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง

ซ่งหลีเฉินยืนอยู่บนจุดสูงสุดของยอดเขา มองทอดออกไปไกลด้วยสีหน้าตื่นตาตื่นใจ ชายหนุ่มข้างกายหันมองเสี้ยวหน้าของเขาด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความอ่อนโยนและลึกซึ้ง

ในสายตาของไป๋เชียนเฮ่อ เขางดงามยิ่งกว่าภาพอาทิตย์ขึ้นเสียอีก