บทที่ 94 การพลิกผันของคนคลั่งรัก

แขกรับเชิญคนอื่นๆ "…"

ชาวเน็ตในห้องไลฟ์

【???????】

【ขำจะตายแล้วเชี่ยเอ๊ย เสียงหวานแอ๊บแบ๊วเมื่อกี้เป็นผู้ชายหรอกเหรอเนี่ย 555…】

【สีหน้าตอนสงสัยในชีวิตของซ่งไอ้ตูบโคตรได้ใจเลย!】

【หักมุมแบบไม่ทันตั้งตัว 555…】

…

หลังจากดึงสติตัวเองกลับมาได้ หางตาของซ่งหลีเฉินก็กระตุกกริ๊ก เขารีบคว้าแก้วน้ำข้างตัวขึ้นมาจิบย้อมใจ ก่อนจะกระแอมไอเคลียร์คอแล้วพูดว่า

"สวัสดีครับคุณหลงรักหยาดน้ำตาหยดหนึ่ง เท่าที่ผมทราบ ตอนนี้วิทยาการทางการแพทย์ยังไม่สามารถทำให้ผู้ชายตั้งท้องมีลูกได้นะครับ~"

พูดจบเขาก็เสริมต่ออีกประโยค

"แต่เรื่องในอนาคตใครจะไปรู้ล่ะครับ ไม่แน่ว่าสักวันหนึ่งความฝันของคุณอาจจะเป็นจริงก็ได้"

พอซ่งหลีเฉินพูดจบ เว่ยซวงซวงกับเซียวลี่เอ๋อร์ที่อยู่ข้างๆ ก็อดหัวเราะคิกคักไม่ได้

ขณะเดียวกันเว่ยซวงซวงก็ช่วยพูดเสริมขึ้นมา

"จริงๆ ฉันก็แอบรอให้เทคโนโลยีทางการแพทย์พัฒนาไปถึงขั้นนั้นอยู่นะคะ! ถึงเวลานั้นจะได้ให้สามีฉันอุ้มท้องสิบเดือนคลอดลูกแทนซะเลย!"

พอเว่ยซวงซวงพูดถึงตรงนี้ สีหน้าแววตาก็เปี่ยมไปด้วยความหวังเหลือล้น

และในตอนนั้นเอง แขกรับเชิญทุกคนตรงนั้นนอกจากเว่ยซวงซวง ต่างก็พร้อมใจกันหันขวับไปมอง… ท้องของจ้าวจวิ้น

สีหน้าของจ้าวจวิ้นแข็งทื่อไปทันที เขารีบยืดตัวตรงแหน็ว รู้สึกนั่งไม่ติดเก้าอี้ขึ้นมาทันใด

ชาวเน็ตในห้องไลฟ์เวลานี้

【555! ปฏิกิริยาของจ้าวจวิ้นทำเอาขำจะตายแล้ว!】

【ตอนเย่เฉินมองท้องของจ้าวจวิ้น สายตาเหมือนกำลังจินตนาการภาพตอนเขาอุ้มท้องโตอยู่เลย 555…】

【ความฝันของพี่ซวงซวงก็คือความฝันของฉันเหมือนกัน! ทุกคนเข้าใจไหม! ท้องเองคลอดเองมันเหนื่อยจริงๆ นะ ถ้าสามีท้องแทนคลอดแทนได้ก็คงดี! แบบนี้ช่วงตรุษจีนฉันจะได้ไม่ต้องกลัวพ่อปู่แม่ย่าเร่งให้มีลูกสักที!】

【บวกหนึ่ง】

…

หลังจากเว่ยซวงซวงพูดจบ ซ่งหลีเฉินก็อดหยอกเย้าขึ้นมาไม่ได้

"ถ้าในอนาคตการแพทย์ก้าวหน้าจนผู้ชายท้องได้จริงๆ ผมก็อยากให้คนรักของผมคลอดเสื้อนวมตัวน้อยที่หน้าตาเหมือนผมออกมาสักคนเหมือนกันครับ"

พอสิ้นเสียงซ่งหลีเฉิน แขกรับเชิญคนอื่นๆ ก็พร้อมใจกันหันไปมองไป๋เชียนเฮ่อเป็นตาเดียว

ไป๋เชียนเฮ่อชะงักไปเล็กน้อย ใบหูพลันขึ้นสีแดงระเรื่อ ก่อนจะหันมาสบตากับซ่งหลีเฉินแล้วพูดเรียบๆ

"ถึงผมจะไม่ชอบเด็ก แต่… ถ้าเป็นเด็กที่หน้าเหมือนคุณ ก็พอจะยอมรับได้"

ซ่งหลีเฉิน "…"

แขกรับเชิญคนอื่นๆ โดยเฉพาะเว่ยซวงซวงกับเซียวลี่เอ๋อร์ต่างก็หันมองซ่งหลีเฉินแล้วเริ่มส่งเสียงแซวกันยกใหญ่

"แหมๆ!"

"สมกับเป็นคู่ข้าวใหม่ปลามันจริงๆ เลยน้า~"

ชาวเน็ตในห้องไลฟ์

【ฟินไม่ไหวแล้ว!】

【ราชาเพลงไป๋ คุณจะคลั่งรักไอ้ตูบเกินไปแล้วนะ…】

…

ซ่งหลีเฉินโดนเว่ยซวงซวงกับเซียวลี่เอ๋อร์แซวจนหน้าร้อนผ่าวแดงลามไปถึงคอ จึงรีบตัดบทเปลี่ยนหัวข้อคุยทันที

"แค่กๆ! คุณหลงรักหยาดน้ำตาหยดหนึ่งครับ จริงๆ แล้วคนสองคนจะอยู่ด้วยกัน ใครจะคัดค้านก็ไม่ต้องไปกลัวหรอกครับ ความคิดของคุณกับแฟนสำคัญที่สุด"

พอซ่งหลีเฉินพูดจบ ปลายสายก็ดัดเสียงหวานเจื้อยแจ้วตอบกลับมาอีกครั้ง

"แฟนผมเขารักผมมากอยู่แล้วล่ะครับ~ เมื่อวานเป็นวันเกิดผม พอผมช่วยเขาทำความสะอาดห้อง ซักถุงเท้าแล้วก็ขัดรองเท้าเสร็จจนเริ่มหิว เขาก็รีบต้มโจ๊กข้าวฟ่างให้ผมชามหนึ่ง ผมซึ้งใจจนน้ำตาจะไหล ฮือๆ… ไม่เคยได้กินโจ๊กข้าวฟ่างที่อร่อยขนาดนี้มาก่อนเลย…"

ซ่งหลีเฉิน "…"

ภาษาแม่ของเขาในตอนนี้คือความพูดไม่ออก

ในเวลานี้แขกรับเชิญคนอื่นๆ ต่างก็มีสีหน้าพะอืดพะอมกลืนไม่เข้าคายไม่ออกเช่นกัน

ชาวเน็ตในห้องไลฟ์ต่างพากันโมโหจนอยากจะทุบกบาล

【ให้ตายสิ! เจอคนที่คลั่งรักหนักกว่าราชาเพลงไป๋แล้ว!】

【ขึ้นเลย… กำปั้นนี่สั่นพั่บๆ แล้วเนี่ย!】

【ไม่ใช่สิ เมื่อวานวันเกิดนาย แฟนแค่ต้มโจ๊กข้าวฟ่างให้ชามเดียวนายก็ซึ้งแล้วเหรอ???? แถมยังไปช่วยเขาทำความสะอาดห้อง ช่วยเขาขัดรองเท้าซักถุงเท้าอีกเนี่ยนะ???】

ซ่งหลีเฉินสูดหายใจเข้าลึก พยายามข่มความอยากด่าเรียกสติเอาไว้ แล้วพูดอย่างใจเย็น

"น้องชายครับ นายชอบอะไรในตัวแฟนเหรอ ถึงยอมทุ่มเทให้เขาขนาดนี้"

พอซ่งหลีเฉินถามจบ ชาวเน็ตคนนั้นก็อธิบายด้วยน้ำเสียงขวยเขิน

"อาจารย์ซ่งครับ เรื่องมันเป็นแบบนี้ฮะ! ผมมีงานอดิเรกแปลกๆ อยู่อย่างหนึ่ง คือปกติชอบแต่งหญิง ชอบแต่งตัวเป็นผู้หญิงน่ะครับ แล้วเพราะรสนิยมนี้ ตอนเพิ่งเปิดเทอมปีหนึ่งได้ไม่นาน ผมเลยโดนเพื่อนร่วมชั้นคนอื่นรังแก แล้วแฟนผมก็เป็นคนเดียวในกลุ่มคนพวกนั้นที่ไม่รังเกียจผม"

หลังจากซ่งหลีเฉินฟังคำอธิบายจบ ในใจก็เริ่มจินตนาการไปแล้วว่าเด็กคนนี้ต้องเจอกับการกลั่นแกล้งในรั้วมหาวิทยาลัยอย่างหนักหนาสาหัสแน่ๆ

เด็กหนุ่มที่น่าสงสาร อ่อนแอ และไร้ทางสู้คนหนึ่ง ตอนนั้นคงจะเปราะบางมาก แล้วแฟนของเขาก็ดันก้าวเข้ามาในเวลานั้นพอดี เปรียบเสมือนฟางเส้นสุดท้ายที่ช่วยชีวิตเอาไว้

ขณะที่ซ่งหลีเฉินกำลังคิดว่าจะปลอบใจชาวเน็ตผู้น่าสงสารคนนี้ยังไงดี จู่ๆ อีกฝ่ายก็พูดต่อขึ้นมา

"ตอนนี้พอย้อนนึกถึงภาพเหตุการณ์ตอนนั้น มันโรแมนติกมากจริงๆ นะครับ!"

"นั่นเป็นการเจอกันครั้งแรกของผมกับแฟน ตอนนั้นผมซัดไอ้พวกที่ล้อว่าผมขนขายาวแล้วใส่กระโปรงสั้นเจเคไม่สวยจนพวกมันคลานหาฟันกันให้ควั่ก แล้วแฟนผมก็โผล่มาพอดีในตอนนั้น"

"เขายื่นชาเขียวมะลิให้ผมขวดหนึ่ง แถมยังช่วยเปิดฝาขวดให้อย่างสุภาพบุรุษสุดๆ เขาต้องโดนความสวยของผมสะกดไว้แน่ๆ เลย!"

ซ่งหลีเฉิน "?"

ความสงสารเห็นใจที่มีต่อชาวเน็ตคนนี้เมื่อครู่มลายหายไปในพริบตา พร้อมกันนั้นก็เผลอจินตนาการภาพผู้ชายขนขายาวพรึ่บใส่กระโปรงสั้นเจเค…

เชี่ยเอ๊ย! นี่มันอุบาทว์ตายิ่งกว่าตอนที่เขาแต่งตัวพิลึกไปเป็นกรรมการตัวแทนผู้ชมในรายการ 《ไอดอลพุ่งชน 101》 ตอนนั้นเสียอีก

เวลานี้ซ่งหลีเฉินขนลุกซู่ไปทั้งตัว ในใจต้องท่องคำว่า 'เสรีภาพในการแต่งกาย' ซ้ำไปซ้ำมาหลายรอบ

ส่วนพวกชาวเน็ตต่างก็พากันขำพรวดออกมาลั่นจอ

【ขำจะอ้วก! ตอนแรกฉันยังจินตนาการไปถึงการถูกบูลลี่ในโรงเรียนอย่างหนัก ถูกขังในห้องน้ำ ถูกด่าด้วยถ้อยคำหยาบคายอะไรเทือกนั้นอยู่เลย ที่ไหนได้… นายซัดพวกนั้นจนฟันร่วงหมดปากเนี่ยนะ??? ช่าง… เป็นพี่ชายที่ดุดันไม่เกรงใจใครจริงๆ!】

【ถึงพวกเพื่อนร่วมชั้นจะปากเสียไปหน่อยก็เถอะ แต่พี่ชายครับ พี่เล่นใส่กระโปรงสั้นทั้งที่ขนขายังดกเป็นป่าแบบนั้นเนี่ย มัน… มันดูอุจาดตาเกินไปจริงๆ นะ!】

【กระโปรงสั้นเจเค? ขนหน้าแข้งยุ่บยั่บ?? นี่มันมลพิษทางสายตาชัดๆ ไม่ใช่เรอะไง!!!『โมโห』พี่ชายท่านนี้ ขอที่อยู่มาด่วนเลย ผมจะกดสั่งถุงน่องเนียนกริบส่งด่วนไปให้…】

【พี่ชายท่านนี้! ฉันขอพูดเบาๆ สักประโยคได้ไหม แฟนคุณอาจจะตกใจกลัวพลังทำลายล้างของคุณเข้าให้แล้ว ชาเขียวมะลิในมือเขาน่ะ เดิมทีหมุนเปิดฝาไว้กะจะดื่มเองหรือเปล่า…】

…

ทว่าชาวเน็ต 'หลงรักหยาดน้ำตาหยดหนึ่ง' กลับยังคงรำลึกความหลังอย่างเคลิบเคลิ้มต่อไป

"ตอนนั้นเขาต้องตกหลุมรักฉันตั้งแต่แรกเห็นแน่ๆ แถมยังประหม่าจนตัวสั่น ทั้งที่ชอบฉันแท้ๆ อุตส่าห์ส่งเครื่องดื่มมาให้ แต่กลับไม่กล้าสารภาพรัก"

"ถึงฉันจะเขินมาก แต่ก็ยังเป็นฝ่ายสารภาพรักออกไปก่อน ตอนนั้นเขาซึ้งจนร้องไห้ออกมาเลยละ ฮือๆ… แฟนฉันเป็นคนดีมากจริงๆ นะ!"

ซ่งหลีเฉิน "…"

ชาวเน็ตในห้องไลฟ์

【…】

ยามนี้ซ่งหลีเฉินทำหน้าเหม่อไปแล้ว คำพูดประโยคนี้ของชาวเน็ตคนดังกล่าวมีจุดชวนอึ้งมากเกินไป จนเขาไม่รู้จะเริ่มตบมุกจากตรงไหนดี

จังหวะนั้นชาวเน็ตคนเดิมยังคงบีบเสียงหวานเจี๊ยบเอ่ยขึ้นมาอีก

"อาจารย์ซ่ง! พอได้ฟังเรื่องการเจอกันครั้งแรกของฉันกับแฟนแล้ว ซึ้งกินใจมากเลยใช่ไหมล่ะครับ?"

ซ่งหลีเฉิน "…"

หางตาของซ่งหลีเฉินกระตุกยิกๆ ก่อนจะลองหยั่งเชิงดู

"พี่ชายท่านนี้ พอจะเป็นไปได้ไหมว่า… แฟนคุณไม่ได้ตกหลุมรักคุณตั้งแต่แรกเห็นหรอก แต่เขากลัวท่าทางตอนคุณกระทืบคนต่างหาก? ส่วนที่เขายอมตกลงเป็นแฟน ก็เพราะสถานการณ์มันบีบบังคับ เลยต้องเออออตามน้ำไปก่อน…"

พอนักร้องหนุ่มพูดจบ ชาวเน็ตคนนั้นก็ลืมบีบเสียงไปสนิท แผดเสียงดังลั่นสวนกลับมาทันที

"อ๊ากกก! เป็นไปไม่ได้——เขารักฉันชัดๆ! เขาไม่มีทางหลอกฉันหรอก… ถ้าเขากล้าหลอกฉันจริงๆ ละก็ ฉันจะหักขาเขา จะซ้อมไอ้หมอนั่นให้ท่อนล่างเดี้ยง นอนช่วยตัวเองไม่ได้อยู่โรงพยาบาลไปเลย…"

พอได้ยินเสียง "คนคลั่ง" แผดลั่น ซ่งหลีเฉินก็รีบกระแอมไอเตือนอย่างกล้าๆ กลัวๆ ทันที

"แค่กๆ! คุณพี่ชายใจเย็นๆ ก่อนนะ! ยุคนี้เป็นสังคมที่มีอารยธรรมและมีขื่อมีแป สุภาพชนใช้ปากไม่ใช้กำลัง คู่รักมีเรื่องเข้าใจผิดอะไรก็ค่อยๆ คุยกัน อย่าลงไม้ลงมือเด็ดขาดเลยนะ…"

ทว่ายังไม่ทันที่ซ่งหลีเฉินจะพูดจบ สัญญาณการเชื่อมต่อทางฝั่งนั้นก็ตัดสายไปดื้อๆ

ซ่งหลีเฉิน "…"

ชาวเน็ต 【…】

แขกรับเชิญคนอื่นต่างมองหน้ากันเลิ่กลั่ก สีหน้าเต็มไปด้วยความกังวล

เวลานี้ซ่งหลีเฉินยกมือปาดเหงื่อกาฬบนหน้าผาก นี่เขาสุ่มเจอสายจากผู้ชมทางบ้านประเภทไหนกันเนี่ย?

สมกับคำว่าโลกมนุษย์ช่างยากแท้ เงินก็หายาก ชีวิตก็ขมจริงๆ ให้ตายสิพับผ่า!

ยังดีที่จังหวะนั้นมีทีมงานของรายการเดินเข้ามากระซิบบอกซ่งหลีเฉินเบาๆ

"อาจารย์ซ่งครับ! ระบบหลังบ้านของเราเช็กเบอร์โทรศัพท์กับที่อยู่ของชาวเน็ตเมื่อกี้ได้แล้วครับ พอดีมีคนของทีมเราไปทำงานนอกสถานที่แถวนั้น ผู้กำกับหวังเลยสั่งให้แวะไปดูสถานการณ์แล้วครับ"

คราวนี้ซ่งหลีเฉินถึงค่อยโล่งอกไปเปลาะหนึ่ง ถ้าอย่างนั้นก็ยังดี

และถึงแม้เมื่อกี้ทีมงานคนนั้นจะไม่ได้โผล่หน้าเข้ากล้อง ทั้งยังพูดเสียงเบามาก แต่ชาวเน็ตหูผีทั้งหลายก็ยังอุตส่าห์ได้ยินกันอยู่ดี

【555! ปักหมุดรอภาคต่อเลย อยากรู้มากว่าพี่ชายคนนั้นเลิกกับแฟนหรือยัง?】

【ฉันอยากรู้มากกว่าว่าพี่ชายคนนั้นจะซ้อมแฟนเขายังไง?】

【ฉันเป็นเจ้าของค่ายมวยศิลปะการต่อสู้ อยากรับสมัครพี่เบิ้มคนนี้มาทำงานที่ค่ายเราจัง】

…