บทที่ 93 คนซื่อมักมีโชค

ซ่งหลีเฉินและแขกรับเชิญคนอื่นๆ "?"

ชาวเน็ตในห้องไลฟ์

【????】

【นี่คือเสียงของ "เทพบุตร" งั้นเหรอ??? เทพบุตรของพี่ชายคนซื่อตอบรับแล้วโว้ยยย!!!】

【ขนาดพี่เบิ้มยังมีเทพบุตรมาชอบได้เลยอะ!!! แงๆ 『ร้องไห้หนักมาก』 สรุปคนที่น่าสงสารจริงๆ คือฉันเองเหรอเนี่ย!】

【ใจพังยับเยินหมดแล้วทุกคน!】

【ไม่คิดเลยว่าจะได้เห็นการหักมุมสุดอลังการแบบนี้ในรายการ ฟินตัวแตกอีกแล้ว!】

…

จากนั้นในสายของชาวเน็ต เสียงปลอบประโลมอันนุ่มนวลไพเราะก็ดังแว่วมา เสียงร้องไห้โฮอันห้าวกร้านของพี่เบิ้มคนนั้นพลันหยุดชะงักลง ตามด้วยเสียงจูบดูดดื่มดังชัดเจนท่ามกลางเสียงจอแจ แถมยังมีเสียงอะไรบางอย่างที่ชวนให้โดนแบนตามมาอีกระลอก

【สุดยอด! พี่เบิ้มเหยียบคันเร่งขึ้นทางด่วนเลยเหรอเนี่ย?】

【รถคว่ำไฟลุกท่วมจอ…】

…

ซ่งหลีเฉินกระแอมไอเล็กน้อยก่อนจะพูดขึ้น

"แค่กๆ! คุณน้องชาวเน็ตที่เตรียมเปลี่ยนชื่อบัญชีได้แล้ว ช่วยเปิดไมค์แบบมีอารยธรรมหน่อยครับ"

【…】

และในตอนนั้นเอง จู่ๆ เสียงอันนุ่มนวลกระจ่างใสเมื่อครู่ก็ดังขึ้นผ่านไมค์

"อาจารย์ซ่ง! อาจารย์ไป๋ และอาจารย์ทุกท่าน สวัสดีครับ ผมคือคนที่เขาพูดถึงนั่นแหละครับ ผมแค่อยากถือโอกาสนี้บอกเจ้าโง่นี่ว่า นายเปลี่ยนชื่อบัญชีเป็นชื่อคู่กับฉันได้แล้วนะ"

"แล้วก็ ผมอยากจะอธิบายสักหน่อยครับ คืนที่เขาสารภาพรักกับผม น้ำหนึ่งกะละมังที่สาดใส่ตัวเขาน่ะไม่ใช่ฝีมือผมหรอก แต่เป็นรูมเมตเตียงล่างของผมต่างหาก หมอนั่นเพิ่งจะผล็อยหลับแถมมีนิสัยตื่นแล้วชอบหงุดหงิดอาละวาด พอโดนกวนตอนนอนเลยคว้าเสื้อคลุมของผมไปใส่ แล้วเอาน้ำซักผ้าในหอพักสาดลงไปตรงๆ…"

หลังจาก "เทพบุตรของชาวเน็ต" ท่านนี้อธิบายเสร็จ ก็กระแอมเบาๆ อีกครั้งแล้วพูดต่อ

"ความจริงผมรู้สึกดีกับเขามาตั้งนานแล้วครับ แต่คืนนั้นเขาทำผิดกฎของมหาวิทยาลัย ในฐานะหัวหน้าฝ่ายตรวจสอบระเบียบของมหาวิทยาลัย ผมจะใช้อำนาจหน้าที่ในทางมิชอบไม่ได้ เดิมทีเลยกะจะดึงเขามาอยู่ข้างกาย จะได้มีเวลาอยู่ด้วยกันสองต่อสอง และถือเป็นการลงโทษที่เขาฝ่าฝืนกฎไปด้วยในตัว"

ทันใดนั้น ชาวเน็ตเสียงห้าวคนเดิมก็ตัดพ้อขึ้นมาอย่างน้อยใจ

"แล้วทำไมพี่ไม่ยอมบอกผมตรงๆ เล่า? ปล่อยให้ผมเสียใจอยู่คนเดียวตั้งนาน"

อีกฝ่ายเงียบไปสองวินาที ก่อนจะกระซิบเสียงเบา

"ก็ฉันเข้าใจผิดคิดว่านายคบกับรุ่นพี่ผู้หญิงไม่ใช่หรือไงล่ะ…"

ประโยคหลังจากนั้นดูเหมือนจะไม่สะดวกให้คนอื่นได้ยิน เขาจึงจงใจกดเสียงให้เบาลง จนในห้องต่อสายไม่ได้ยินอะไรอีกเลย

ขณะนั้นเอง ทีมงานก็ส่งสัญญาณมือมาว่าสามารถตัดสายชาวเน็ตรายนี้ได้แล้ว

ซ่งหลีเฉินจึงแย้มยิ้มแล้วเอ่ยขึ้น

"เอาละครับ ตอนนี้คุณชาวเน็ตกับเทพบุตรของเขาก็ปรับความเข้าใจกันเรียบร้อย ทั้งยังยืนยันความรู้สึกของกันและกันแล้ว ขอให้พวกเราทุกคนร่วมส่งคำอวยพรอันจริงใจ ให้พ่อน้องชายไม่จีบติดเทพบุตรไม่เปลี่ยนชื่อสมหวังในความรักนะครับ…"

เหล่าชาวเน็ตในเวลานี้

【ขออวยพรนะจ๊ะพี่เบิ้ม 『กัดฟันกรอด』】

【อวยพรจ้า 『ลับมีดรอแล้ว』】

【พี่ชายคนนี้มีวาสนาจริงๆ เล้ย 『หึๆ』】

【คนซื่อมักมีโชคจริงๆ คำโบราณไม่เคยหลอกใคร 『อิจฉาจนตาร้อนผ่าว』】

…

ซ่งหลีเฉินมองข้อความอวยพรแนว "ประชดประชันเหน็บแนม" ของชาวเน็ตในห้องไลฟ์แล้ว มุมปากก็อดกระตุกไม่ได้

คราวนี้เทพบุตรของชาวเน็ตเป็นฝ่ายเอ่ยลาขึ้นมาเอง

"ขอบคุณทุกคนที่ให้ความสนใจนะครับ อาจารย์ซ่ง อาจารย์ไป๋ แล้วก็อาจารย์ทุกท่าน สวัสดีครับ!"

พูดจบเขาก็ตักสายไมค์ไป

ทุกคนได้ดื่มน้ำพักผ่อนกันครู่หนึ่ง จากนั้นจึงเริ่มสุ่มเลือกสายผู้โชคดีรายที่สอง

คราวนี้สุ่มได้ผู้ใช้ชื่อบัญชี "หลงรักหยาดน้ำตาหยดหนึ่ง"

พอกดดูรูปโปรไฟล์ เป็นรูปแมวแร็กดอลล์แสนสวย ผูกโบสีชมพูไว้ที่คอ

ชื่อบัญชีนี้แฝงกลิ่นอายความเศร้าสไตล์เน็ตไอดอลยุคเก่าอยู่บ้าง ด้วยบทเรียนจากคราวก่อน ซ่งหลีเฉินจึงยังไม่ปักใจเชื่อว่าเป็นผู้ชายหรือผู้หญิง เพื่อป้องกันไม่ให้หน้าแตกซ้ำสอง คราวนี้เขาจึงทักทายอย่างระมัดระวังและสุภาพ

"สวัสดีครับคุณหลงรักหยาดน้ำตาหยดหนึ่ง! ผมซ่งหลีเฉินครับ ไม่ทราบว่ามีเรื่องกลุ้มใจอะไรอยากปรึกษาพวกเราไหมครับ?"

ทันใดนั้น เสียงออดอ้อนบีบเล็กหวานหยดย้อยชวนขนลุกก็ดังขึ้น

"สวัสดีค่ะอาจารย์ซ่ง! หนูเพิ่งเรียนจบปีนี้ค่ะ คบกับแฟนมาสี่ปีแล้ว หนูก็อยากแต่งงานกับเขา แต่แม่เขาไม่ยอมให้พวกเราอยู่ด้วยกัน หนูควรทำยังไงดีคะ ฮือๆ…"

ซ่งหลีเฉินสวมบทพี่ชายแสนดีผู้เข้าอกเข้าใจในทันทีพลางเอ่ยถาม

"พอจะบอกได้ไหมครับว่าทำไมแม่แฟนคุณถึงไม่ยอมให้คบกัน เป็นเพราะเพิ่งเรียนจบ ยังเด็กเกินไปสำหรับการแต่งงาน หรือว่าเป็นเพราะเหตุผลอื่นครับ?"

หลังถามจบ ซ่งหลีเฉินก็แอบถอนหายใจโล่งอกในใจ คิดว่าคราวนี้ได้เจอชาวเน็ตปกติกับเขาสักที!

ถึงชื่อไอดีจะดูเชยไปหน่อย แต่ก็ไม่ใช่เรื่องคอขาดบาดตายอะไร!

"เพราะว่าแม่เขารังเกียจที่หนูมีลูกไม่ได้น่ะสิคะ ฮือๆ หนูเสียใจมากเลยค่ะอาจารย์ หนูรักเขามากจริงๆ นะคะ! หนูขาดแฟนไม่ได้จริงๆ!"

ในใจของซ่งหลีเฉินบังเกิดความเห็นอกเห็นใจหญิงสาวผู้น่าสงสารคนนี้ขึ้นมาทันที จึงรีบเอ่ยปลอบด้วยความหวังดี

"ความจริงสมัยนี้คู่แต่งงานที่ไม่คิดจะมีลูกก็มีเยอะแยะไปนะครับ แล้วถ้าอยากมีลูกจริงๆ เทคโนโลยีทางการแพทย์ก็ก้าวหน้าไปไกลมากแล้ว จะทำเด็กหลอดแก้วหรืออะไรก็ทำได้ทั้งนั้น…"

ทว่าในจังหวะนั้นเอง จู่ๆ อีกฝ่ายก็เอ่ยแทรกขึ้นมาด้วยความตื่นเต้น

"อาจารย์หมายความว่า ต่อไปผู้ชายก็สามารถทำเด็กหลอดแก้ว ท้องแล้วคลอดเจ้าตัวเล็กได้เหมือนกันเหรอครับ?"

เสียงหวานเจื้อยแจ้วบีบเล็กเมื่อครู่ พลันเปลี่ยนเป็นเสียงทุ้มต่ำของผู้ชายหน้าตาเฉย

ซ่งหลีเฉิน "?????"